روز عروسی 95/7/9

نمیدونم چجوری از اون روز براتون تعریف کنم از کجا بگم،بعد از اون همه اتفاقایه خوب و بد وخستگی هایی که عطی و صابر کشیدن رسیدیم به روز عروسی وحسابی جای همتون خالی بود و من لحظه شماری میکردم که هرچی سریع تر این خاطره رو ثبت کنم و میدونم که خاص ترین پست وبلاگمون میشه...

من به شدت اون روز خوشحال و هیجان زده بودم ووقتی عطییمو تولباس سفید عروسی میدیدم اشک ذوق تو چشمام جمع میشد و خیلی خوشحال بودم که این روز مهمو کنار مردی که دوستش داشت تجربه کرد.

هرچی از اون روز بگم کم گفنم،هم خوشحال بودم هم ناراحت...

عطیه جونم از خدا میخام همیشه این عشقتون پایدار باشه و این عشقو علاقتون روز ب روز بیشتر بشه...