خاطرات دو دانشجو
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
وبلاگمون تنها افتاده . حیفم اومد اخر سالی حرفی توش ثبت نکنم. 
اول و اخر هر حرفم ، دلتنگیم برای محلات و خاطرات قشنگشه ولی اول و آخر دلتنگیام ، شکر کردن خدایی ه که این همه لطف به منو نیلو کرد. خدارو شکر.
دوستای خوبی توی وبلاگ پیدا کردیم و احساسات و خاطراتمون رو باهاشون به اشتراک گذاشتیم. 
امسال هم تموم شد و جز قشنگی و زیبایی هیچ چیز دیگه نداشت. حتی پستی و بلندیش قشنگ بود چون درس گرفتیم و نتیجه های خوب خوب دیدیم.
یه سال دیگه به عمر وبلاگمون اضافه شد و این خیلی خوبه امیدوارم بعد از ماهم وبلاگمون زنده باشه!!!
امسال سعی کردم ، اسفند ماه رو با کفش های کتانی قدم بزنم و هر لحظه ش رو حفظ کنم و بهار رو بیشتر بو بکشم.
خلاصه اتفاقات من در طول سال95
( من عطیه 25 ساله 
= متاهل شدم 
= ارشد قبول شدم = موقعیت شغلی خوب پیدا کردم = با تجربه تر شدم = پدر بزرگ نازنینم رو از دست دادم
= هنوز نیلوفر جونمو کنار خودم دارم = از خدا ممنونم برای همه چی
)
برچسب:
نویسنده: دانیال رضاپور